‘De Powder Days kajakweek.. oprecht een van de mooiste weken van mijn leven!
Wat op zaterdag op Schiphol begon als een groep vreemden met één gemene deler: kanker, groeide op één week tijd uit tot de meest intense vriendschappen. Het zorgde voor de mooiste verhalen, woorden, aanrakingen en verbondenheid. Van een kankergesprek naar buikpijn van het lachen en omgekeerd, en dat met soms maar 30 seconden tussen. We konden uren met elkaar kletsen, maar het was ook oké om, zonder verklaring te geven, even alleen je rust te nemen. Iets waar ik me normaal in een groep regelmatig schuldig over voel, was hier zo vanzelfsprekend.
Deze week heeft me zoveel meer gebracht dan ik vooraf had durven hopen. Het was intens, zowel fysiek als mentaal. Het was met heel veel stilstaan, voelen en emoties laten stromen waarvan ik niet eens wist dat ze er zaten. Er was zoveel herkenbaarheid in de ervaring die andere deelnemers hadden met het behandeltraject en de bijwerkingen, een erkenning die mijn omgeving, hoe hard ze ook hun best deden, nooit zou kunnen bieden.
De staff van Cimarron stond van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat voor ons klaar. Stuk voor stuk waren ze zo lief en begripvol. Niet alleen het eten en de kajakactiviteiten werden verzorgd, ook aan het kampvuur namen ze deel, omdat ze het belangrijk vonden om te weten wat er emotioneel in ons omging. Onder het motto: wat er in je hoofd speelt, zo gedraag je je op het water.
Ook kon ik me geen betere vrijwilligers van Powder Days wensen. Altijd waren ze in voor een goed gesprek, een hand op je schouder of een dikke knuffel. Na drie maanden denk ik nog minstens wekelijks terug aan een gesprek dat ik met een van hen had, dat was zo waardevol. Niets was te veel voor ze en ze namen alle zorgen van het dagelijkse leven uit handen.
Overdag waren we actief, maakten we plezier op het water, in onze kajak of raft, in de hoofdstroom en in het keerwater. Soms met een ongewild extra pirouetje, soms zo hard peddelen en een boot die toch z’n eigen ding bleef doen. Soms letterlijk omvallen, maar zonder vragen was er altijd iemand in de buurt om snel hulp te bieden. En hoe hard de stroming ook gaat en je de controle verliest, uiteindelijk beland je altijd weer in rustiger vaarwater. En dat, is echt de allermooiste vergelijking met dit intense kankertraject van het afgelopen jaar.
De week heeft me doen inzien dat ik meer voor mezelf mag kiezen, dat ik de druk van de buitenwereld en de maatschappij mag loslaten. Dat ik m’n eigen hart mag volgen en dat van niemand anders. Dat ik de tijd mag nemen die ik nodig heb. Dat alleen ik mijn eigen koers mag en kan bepalen.
Het was de allermooiste club waar je niet bij wil horen. Deze ervaring heeft echt een verschil gemaakt in de verwerking van het afgelopen jaar. Ik heb er een vriendengroep bij, waar ik nog steeds bijna wekelijks contact mee heb. Er staat zelfs al een reünie met mijn kamergenootjes gepland!
Deze week was het mooiste cadeau dat ik mezelf kon geven na een intens kankerjaar. En daar ben ik Powder Days Foundation onbeschrijfelijk dankbaar voor!’
–
Femke Roelands (Candy)
